23 października

524
zmarł Boecjusz rzymski logik, filozof, teolog i dyplomata. Mąż stanu, oskarżony przez Teodoryka Wielkiego o udział w spisku, uwięziony i stracony. Opracowywał podręczniki logiki, arytmetyki, geometrii i muzyki. Przełożył na łacinę pisma Arystotelesa. Jeden z twórców łacińskiej terminologii logicznej. W dziełach teologicznych podjął próbę uzgodnienia wiary i rozumu, zajmując się zwłaszcza zagadnieniem osoby i natury. Najbardziej znanym dziełem Boecjusza jest, napisany w więzieniu, dialog O pocieszeniu jakie daje filozofia. Pisma i przekłady Boecjusza stanowiły aż do XII w. główne źródło wiedzy w wielu dziedzinach nauki.


1872
zmarł pisarz francuski Théophile Gautier. Czołowy przedstawiciel późnego romantyzmu, prekursor parnasizmu. W przedmowie do powieści Panna de Maupin (1836) sformułował hasło „sztuka dla sztuki”. Poezję Gautiera, kunsztowną i precyzyjną formalnie, cechuje bogactwo rytmiki i plastyczność obrazów - głównie zbiór Émaux et camées (1852). Popularność zyskały także malownicze powieści historyczne (Romans pewnej mumii 1858, Kapitan Fracasse 1863) oraz opowiadania. Współpracował z wieloma pismami jako krytyk literacki, teatralny i artystyczny. Autor szkiców Histoire du romantisme (1874), pozostawił też relacje z wielu podróży (Podróż do Hiszpanii 1843).


1927
urodził się polski filozof Leszek Kołakowski. Główne dziedziny zainteresowań Kołakowskiego to: filozofia i prądy mistyczne XVII w., filozofia współczesna oraz współczesna kultura i cywilizacja, badanie granic i możliwości filozofii, jej antynomii i iluzji. Kołakowski uprawia także sceptyczno-krytyczną moralistykę filozoficzną, również w konwencji literackiej. Autor fundamentalnej pracy o marksizmie i jego historii.